>

رد کردن لینک ها

ورود بچه دوم به خانواده

ورود بچه دوم به خانواده

بزرگترین بحران برای هر کودکی ، ورود نوزادی جدید به خانه است . در حالی که داشتن خواهر و برادر به داشتن شخصیتی سالم تر و اجتماعی تر کودکمان کمک بزرگی میکند،بچه ها معمولا بحرانی را تجربه می کنند که نیاز به درایت و مهربانی پدرو مادر دارند. اگر والدین قدرت انتخاب دارند،بهترین فاصله بین کودکان دو سال و نیم است. بعد از آنکه فرزند دوم قادر به بازی کردن بشود، کودکان همبازی خوبی خواهند شد ، کنار هم رشد خواهند کرد ، و به مادر اجازه خواهند داد تا زمان بیشتری را به خود اختصاص بدهد. کودکان با فاصله سنی زیر سه سال معمولا سرگرمی هایی شبیه هم دارند، کمتر نیاز به والدین خود برای بازی کردن دارند و رابطه برابر با یک کودک را بهتر می آموزند. اما چگونه به فرزند خود کمک کنیم از بحران به دنیا آمدن فرزند دوم به سلامت بگذرد ؟

آموزشهای مورد نیاز قبل از به دنیا آمدن کودک دوم

وقتی درباره آمدن خواهر یا برادر از فرزند اولتان سوال میکنید، باید بدانید که نه اشتیاقشان را کاملا جدی بگیرید و نه عدم رضایتشان را ، اما بهتر است که از او پرسشهایی بکنید تا حالات فرزند اولتان را قبل از اومدن فرزند دوم ارزیابی کنید.

2-درباره آمدن فرزند دوم ، به فرزند اولتان قولی ندهید،زیرا اگر نتوانید آن را برآورده کنید درک آن میتواند برای فرزندتان سخت باشد. اگر بچه دومی در راه است و فرزند اولتان مایل است می توانید مختصرا درباره اش صحبت کنید.ولی اگر او تمایل نداشت اصرار نکنید. یادتان باشد 9 ماه انتظار برای یک کودک مدت طولانی است،ریبا زمان در کودکی خیلی خیلی آهسته میگذرد.

3-خودتان را نگران این موضوع نکنید که مانند فرزند اول به او علاقه خواهید داشت یا نه و یا عشق و محبت فرزند اول را به دومی هم خواهید داد یا نه ، زیرا در زمان مناسب آماده خواهید بود.

4-معمولا فرزند اول به فرزند دوم به عنوان همبازی و اسباب بازی نگاه میکند. میتوانید از برادر خواهرهای دیگر براش مثال بزنید و داستان بخوانید تا احساس کند میتواند با او خوب و خوش باشد.

5-در ماه های آخر برای فرزند بزرگترتان تعریف کنید که نوزادی که به دنیا می آید، بسیار ضعیف است و نمیتواند حرف بزند و من به کمک تو احتیاج دارم . هرچند در عمل بهتر است مسئولیت نوزادتان را به فرزند بزرگترتان ندهید.مهم این است فرزندتان حس کند که به حساب می آید.

6-بهتر است حتی قبل از اینکه موضوع بچه دوم مطرح شود . اورا به بیمارستان ببرید و بگذارید نوزادان دیگر را ببیند. در خریدن وسایل نوزاد جدید،او را هم با خودتان همراه کنید و در هر خریدی برای او هم خرید کنید و میتوانید به او بگویید که برادر یا خواهر کوچیک تو به من گفته که این را برای تو بخرم.

7-در روزهای آخر بارداری اجازه دهید به شکم شما دست بزند.

8-وقتی در بیمارستان هستید یک یا دو عکس خودتان با فرزند بزرگتان را با خودتان ببرید و کنار خودتان داشته باشید ، که او خاطرش آسوده باشد که شما به یاد او هستید.

9- بهتر است به فرزندتان نگویید که برادر یا خواهر تو در شکم من است ، چون کودک به دلیل تصورات و تخیلات عجیب و غریبی که دارد تصور می کند آن بچه خورده شده یا ممکن است به گونه ای دفع شود . بهتر است بگویید در قسمتی از بدن من جایی برای رشد نوزاد است و در آنجا کمی بزرگ میشود و بعد به این دنیا میاید. بهتر است عکسهای زمانی که او را حامله بودید و عکسهای اول تولدش که در آغوش شما یا دیگران است را به او نشان دهید تا ببینید.

10-برخورد شما یا خویشاوندان در هفته یا ماه اول ، تاثیر بسیار مهمی در روابط فرزندتان با نوزاد دارد. بهتر است که آمدن نوزاد را به خانه به عنوان ملاقات دوست تازه ای که به دیدن فرزند بزرگتر شما آمده است تلقی شود. اول نوزاد را به اتاق فرزند بزرگترتان ببرید و از فرزند بزرگترتان بخواهید به نوزاد توضیح بدهد که در اتاقش چه چیزهایی دارد تا فرزند بزرگتر حس کند که من مهمترین عضو این خانواده هستم که او اول به دیدن من آمده است.

11-سعی کنید اگر از وسایل فرزند اولتان برای فرزند دوم استفاده میکنید که او آنها را به یاد ندارد ، به فرزند اولتان توضیحی در این باره ندهید که این وسیله قبلا برای تو بوده است زیرا بچه ها به لباسها و وسایلشان احساس مالکیت ویژه ای دارند.

12-وقتی ملاقات کننده ای به منزل شما می آید ، از آنها بخواهید به جای آوردن هدیه برای نوزادتان برای فرزند بزرگتر شما هدیه بیاورند، همچنین قبل از ورود آنها نوزاد را به اتاق دیگری ببرید و از مهمانانتان بخواهید وقتی که به دیدار شما می آیند ، همچنان محبت و توجهشان را به فرزند اولتان بدهند.بعد از چند دقیقه ای که نشستند از فرزند اولتان بخواهید که مهمانها را برای دیدن فرزند دوم به اتاق خواب هدایت کند. در ضمن این دیدار از مهمانها بخواهید که هیچ نظر و عقیده ای در ارتباط با شباهت یا هوش یا هر مقایسه دیگری بین فرزند کوچکتر با پدر و مادر یا دیگری نداشته باشند تا حسادتی را برای فرزند اول بجود نیاوردند. زیرا این گفتگو ها که برای ما بسیار بی اهمیت و بی اساس است برای فرزندان ما میتواند عامل بسیار مهمی در تعیین احساسشان درباره خودشان باشد.اگر هدیه ای برای فرزند کوچکتان آورده اند از فرزند اولتان بخواهید که هدیه را باز کند و اگر دلش خواست به اتاق نوزاد یا خودش ببرد.

13-خریدن کتاب درباره برادر و خواهر و خواندن آن برای فرزند اولتان قبل از به دنیا اومدن نوزادتان بسیار موثر است.

14- بعد از آمدن بچه دوم ، ممکن است فرزند اول شما که برای مدتی زیادی است از شیشه شیر نمیخورده است یا پوشک نداشته است بخواهد که از شیشه شیر بخورد و یا تقاضا کند که مرا هم پوشک کنید . زیرا او میخواهد این پیام را بهد که من هم کوچک هستم پس به من هم مثل او توجه کنید. به او توضیح بدهید که چه تفاوتی پیدا شده و دیگر امکانش نیست و به نوعی درخواست او را به گونه دیگری جبران کنید.

15-به فرزند بزرگتار این پیام را ندهید که تو بزرگ شده ای و یا تو خواهر و برادر بزرگتر هستی . چون یکی از اشتیاقهای بچه ها این است که هرچه زودتر بزرگ شوند و خودشان را از این کوچکی نجات بدهند. ولی وقتی ببینند که بزرگ شدن و خواهر و برادر بزرگتر بودن یعنی پدر و مادر را از دست دادن و از توجه آنها محروم شدن ، احتمالا احساس خوبی پیدا نخواهند کرد که موجب میل به کمال و رشد آنها بشود.

16-معمولا اگر 2 تا 4 ماه اول رفتار پدر و مادر درست باشد ، باعث میشود بچه ها این تازه وارد را بپذیرند . پس به فرزندتان زمان بدهید.

17-بچه ها مایل هستند در وقت شیر دادن یا عوض کردن لباس نوزاد ، اطراف او باشند و به ویژه اگر جنس او مختلف است کنجکاوی بیشتری دارند بهتر است این اجازه را به آنها بدهید.

18- با آمدن فرزند دوم ، فرزند اولتان تغییر میکنید او ممککن است وانمود کند که نوزاد را دوست دارد ، اما هر زمان که آسیبی از ناحیه شما ببیند فرزند کوچکتر را علت و سبب گرفتاری خودش بداند و سعی میکند با زدن ، فشار دادن ، گاز گرفتن ، یا بیدار کردن او به نوزادتان آسیب بزند. بنابراین باید بیشتر از همیشه مراقب رفتارتان با فرزند بزرگترتان باشید.

19-بچه ها بعد از آمدن نوزاد ، توقعات بیشتری و حالات غیر عادی بیشتری پیدا میکنند و باید آنها رو فهمید و پذیرفت تا بحران را سپری کنند.

20 – بهتر است بچه ها اتاق خواب مشترک داشته باشند حتی اگر اتاق اضافه در خانه دارید ، هم اتاقی بودن بچه ها به داشتن روابط بهتر در آینده کمک میکند. جنسیت بچه ها اهمیتی ندارد ، تا زمانی که یکی از بچه ها تمایل به داشتن اتاقی جدا نشان نداده بهتر است در یک اتاق باشند.

21-اگر فرزند بزرگترتان بالای دو سال سن دارد ، دو تا سه ماه قبل از به دنیا آمدن فرزند دومتان او را به مهد بفرستید. رفتن به مهد برای فرزند بزرگترتان فواید بسیاری خواهد داشت.اول اینکه او هر لحظه شاهد رابطه نزدیک شما و نوزادتان نخواهد بود ، بلکه با بازی با بچه های دیگر اوقات خوشی خواهد داشت . دوم آنکه به شما فرصتی می دهد تا استراحت کنید و سوم زمانی شروع به مهد رفتن می کند که نوزاد هنوز به دنیا نیامده است . بنابراین رفتن به مهد را با آمدن نوزاد مرتبط نخواهد دانست.

 

به گفتگو بپیوندید